Change

ได้โอกาส เปลี่ยน theme ของบล็อกนี้เป็น plainscape theme หน้าตาก็ไม่ได้ต่างจากเดิมเท่าไหร่ เน้นเรียบๆ ไว้ก่อน จุดที่เอามาแก้ไขเพิ่มเติม (theme อันนี้เป็น GPL) ก็มีแก้ฟอนต์จาก Trebuchet MS มาเป็น Helvetica Neue แล้วก็ปรับสี / header เล็กน้อย

นอกจากนี้ก็ถือโอกาสเปลี่ยนสัญญาอนุญาต (License) ของเนื้อหาในบล็อกนี้เป็น ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา 3.0 ต้อนรับ Creative Commons ภาษาไทย ไปด้วยเลย

Grey’s Anatomy

ตอนนี้ดู Heroes จนถึงตอนล่าสุดไปเรียบร้อยแล้ว จากนี้ต้องรอดูอาทิตย์ละตอนไปเรื่อยๆ หมายความว่าก็ได้เวลาหาเรื่องใหม่ดูต่อ แต่มันเริ่มยากขึ้นเรื่อยๆ เพราะเรื่องที่น่าดูก็หามาดูไปหมดแล้ว เลยต้องไปหาดูตามเวบหนังซีรี่ย์ว่าเรทติ้งเรื่องไหนดีๆบ้าง และแล้วก็มาลงเอยที่เรื่อง Grey’s Anatomy ซึ่งเป็นเรื่องของคุณหมอเกรย์ ซึ่งเป็นแพทย์อินเทิร์นที่โรงพยาบาล Seattle General

ดูไป 1 Season กว่าๆแล้ว ก็เรื่อยๆ ไม่สนุกมาก แต่ก็ไม่น่าเบื่อ ..  ก็หนังที่มีพื้นมาจากชีวิตของผู้หญิง มักจะเป็นแบบนี้แหละ นู่นนี่ๆ จู้จี้ๆ

Side Effect

ตอนนี้อยู่ในช่วงงุกงิก… วันนี้เลยมีอะไรแปลกๆมาเล่าให้ฟังง
 
พนักงาน HSBC:  สวัสดีครับ ผมโทรมาจากธนาคาร HSBC สะดวกคุยมั้ยครับ
จุ๊บจัง:               อืม มีอะไรค่ะ
พนักงาน HSBC:  ไม่ทราบว่าตอนนี้คุณถือบัตร HSBC อยู่ใช่มั้ยครับ
จุ๊บจัง:               ใช่ค่ะ (มันจะมีโปรโมชั่นอะไรเหรอนะ)
พนักงาน HSBC:  ไม่ทราบว่าที่คุณถืออยู่ตอนนี้เป็น visa หรือ master ครับ
จุ๊บจัง:               (เจอคำถามนี้ไป มันปิ๊ดเลย)
                       คุณโทรมาจาก HSBC คุณไม่รู้เหรอ ว่าชั้นถือบัตรอะไร
พนักงาน HSBC:  พอดีผมอยู่ marketing ครับ ดังนั้นผมจะไม่รู้ข้อมูลลูกค้า
จุ๊บจัง:               (มันเป็นใครฟ่ะ)
                       ถ้าคุณไม่รู้ข้อมูล ชั้นก็ไม่คุยกับคุณละกันนะ ไม่ว่าง
พนักงาน HSBC:  ครับ สวัสดีครับ
 
คิดไปคิดว่า เค้าเป็นพนักงาน HSBC จริงๆรึป่าวเนี่ย ไม่เชื่อหรอกว่าทำ marketing campaign แล้วไม่รู้ข้อมูลลูกค้า ไม่รู้วันหมดอายุ ไม่รู้วงเงิน อันนี้ให้อภัยได้… ไม่รู้ชนิดบัตรนี่ไม่ใช่ละ… ถ้าบอกไปแกคงจะถามเลขที่บัตร กับรหัสไปเลยซินะ… ดีนะ ไม่ว่าง แถมโทรศัพท์พัง ถ้าว่างจะโทรไป complaint ต่อละ… ถ้าจะโทรมาขาย product ก็ว่ามาซิว่ามีอะไรมานำเสนอ มาถามข้อมูลเบื้องต้นซะขนาดนี้ ใช่พนักงานจริงรึป่าวยังไม่รู้เลย น่าเกลียดที่สุด ยิ่งอารมณ์เสียอยู่ ซวยไปละกันนะคนนี้…
 

Side Effect

ตอนนี้อยู่ในช่วงงุกงิก… วันนี้เลยมีอะไรแปลกๆมาเล่าให้ฟังง
 
พนักงาน HSBC:  สวัสดีครับ ผมโทรมาจากธนาคาร HSBC สะดวกคุยมั้ยครับ
จุ๊บจัง:               อืม มีอะไรค่ะ
พนักงาน HSBC:  ไม่ทราบว่าตอนนี้คุณถือบัตร HSBC อยู่ใช่มั้ยครับ
จุ๊บจัง:               ใช่ค่ะ (มันจะมีโปรโมชั่นอะไรเหรอนะ)
พนักงาน HSBC:  ไม่ทราบว่าที่คุณถืออยู่ตอนนี้เป็น visa หรือ master ครับ
จุ๊บจัง:               (เจอคำถามนี้ไป มันปิ๊ดเลย)
                       คุณโทรมาจาก HSBC คุณไม่รู้เหรอ ว่าชั้นถือบัตรอะไร
พนักงาน HSBC:  พอดีผมอยู่ marketing ครับ ดังนั้นผมจะไม่รู้ข้อมูลลูกค้า
จุ๊บจัง:               (มันเป็นใครฟ่ะ)
                       ถ้าคุณไม่รู้ข้อมูล ชั้นก็ไม่คุยกับคุณละกันนะ ไม่ว่าง
พนักงาน HSBC:  ครับ สวัสดีครับ
 
คิดไปคิดว่า เค้าเป็นพนักงาน HSBC จริงๆรึป่าวเนี่ย ไม่เชื่อหรอกว่าทำ marketing campaign แล้วไม่รู้ข้อมูลลูกค้า ไม่รู้วันหมดอายุ ไม่รู้วงเงิน อันนี้ให้อภัยได้… ไม่รู้ชนิดบัตรนี่ไม่ใช่ละ… ถ้าบอกไปแกคงจะถามเลขที่บัตร กับรหัสไปเลยซินะ… ดีนะ ไม่ว่าง แถมโทรศัพท์พัง ถ้าว่างจะโทรไป complaint ต่อละ… ถ้าจะโทรมาขาย product ก็ว่ามาซิว่ามีอะไรมานำเสนอ มาถามข้อมูลเบื้องต้นซะขนาดนี้ ใช่พนักงานจริงรึป่าวยังไม่รู้เลย น่าเกลียดที่สุด ยิ่งอารมณ์เสียอยู่ ซวยไปละกันนะคนนี้…
 

Project Management

เห็นเพื่อนหวูด Blog โดยใช้  WordPress  แล้วเจ๋งดี เลยต้องลองมั่ง ..
เริ่มด้วยรูปที่ชอบสุดๆเลย อ่านแล้วโดนใจ !

Project

ขนมปังกระเทียม

วันอาทิตย์ที่ผ่านมา มีงาน meeting ของกลุ่ม Thai Netizen Network เค้าให้เอาของกินไปแบ่งๆ กันกิน เลยต้องมานั่งคิดเมนูว่าจะทำอะไรไป แบบที่สามารถกินกันได้ง่ายๆ ไม่เลอะเทอะ ทีแรกคิดว่าจะทำ ขนมปังหน้าหมู แต่ใช้วัตถุดิบเยอะเกิน แล้วไม่เคยลองทำมาก่อนด้วย ไม่กล้าลอง สุดท้ายก็มาลงตัวเอาที่ ขนมปังกระเทียม

ทำง่ายๆ วัตถุดิบหาได้ง่าย ประกอบด้วย ขนมปัง พาร์สลีย์ กระเทียม แล้วก็เนยเค็ม

Garlic bread
ขนมปังแผ่นธรรมดา หั่น 4 จะได้ชิ้นพอดีคำ

Garlic bread
กระเทียม สับละเอียด

Garlic bread
พาร์สลีย์ เอาแต่ใบ ไม่เอาก้าน สับละเอียด

Garlic bread
เอาเนยทาขนมปัง แล้วโรยหน้าด้วยกระเทียมกับพาร์สลีย์

Garlic bread
เอาเข้าอบที่ความร้อน 250 องศา ประมาณ 5 นาที

อบเสร็จแล้วควรกินทันที ถ้าปล่อยทิ้งไว้แล้วเดี๋ยวมันจะไม่กรอบ

Seven Lessons for Leading in Crisis

อ่านแล้วถูกใจ

  1. เผชิญหน้ากับความเป็นจริง
  2. อย่าประเมินสถานการณ์ต่ำเกินไป
  3. เก็บเงินสดไว้ บริหารเงินสดอย่างฉลาด
  4. กระจายงานออก อย่าทำเป็นเก่งอยู่คนเดียว
  5. ก่อนจะขอให้ผู้อื่นเสียสละอะไร ลองสละเองก่อน
  6. ถือโอกาสเปลี่ยนแปลง อย่าปล่อยผ่านเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
  7. ตลาดเปลี่ยนแปลงไปแล้ว อย่าทำเหมือนเดิม ออกไปเรียนรู้และค้นพบตลาดใหม่ซะ

ที่มา http://lanpanya.com/wash/archives/712

เหนื่อยเป็นภาษาญี่ปุ่น… เหนื่อย”จัง”

อยากจะเขียนบ่นให้ยาวกว่านี้ แต่ว่าเหนื่อย+เบื่อเกินกว่าจะที่คิดหรือว่าเขียนถึงมัน…
อย่าเอามันกลับมาบ้านเล้ย ทิ้งๆมันไว้แถวแม่น้ำเจ้าพระยานั่นแหล่ะ ดีละ…
ชั้นต้องอยู่แถวนี้ถึงปลายปีเลยเหรอเนี่ย… ไม่ไหวมั้ง ไม่เอาดีกว่า…
 
ขอให้ชั้นมีความสุข… ขอให้หาทางออกได้ไวๆ…

เหนื่อยเป็นภาษาญี่ปุ่น… เหนื่อย”จัง”

อยากจะเขียนบ่นให้ยาวกว่านี้ แต่ว่าเหนื่อย+เบื่อเกินกว่าจะที่คิดหรือว่าเขียนถึงมัน…
อย่าเอามันกลับมาบ้านเล้ย ทิ้งๆมันไว้แถวแม่น้ำเจ้าพระยานั่นแหล่ะ ดีละ…
ชั้นต้องอยู่แถวนี้ถึงปลายปีเลยเหรอเนี่ย… ไม่ไหวมั้ง ไม่เอาดีกว่า…
 
ขอให้ชั้นมีความสุข… ขอให้หาทางออกได้ไวๆ…

Working @ Construction Site

ช่วงนี้รู้สึกเหมือนเป็นคนงานก่อสร้างเลย…
นั่งๆทำงานก็มีเสียงโปกๆ เป๊งๆ โครมๆ เป็นระยะๆ…
ไม่รู้ว่ากำแพงข้างๆมันจะพังลงมาเมื่อไหร่…
 

Working @ Construction Site

ช่วงนี้รู้สึกเหมือนเป็นคนงานก่อสร้างเลย…
นั่งๆทำงานก็มีเสียงโปกๆ เป๊งๆ โครมๆ เป็นระยะๆ…
ไม่รู้ว่ากำแพงข้างๆมันจะพังลงมาเมื่อไหร่…
 

Compaq CQ20-115TU

Compaq CQ20-115TU on Dell Inspiron E1505

ได้มาเมื่อวันอาทิตย์จากงานคอมมาร์ต หลังจากพิจารณาแล้วว่า หากยังพยายามแบก Dell Inspiron E1505 จอ 15″ (ตัวล่าง) หนักประมาณ 4 โลต่อไป ค่าซ่อมหลังคงจะแพงกว่าซื้อโน๊ตบุ๊คใหม่เป็นแน่ -*-

ตัวนี้หนัก 1.79 kg (ตามคำโฆษณา จริงๆ ไม่รู้เท่าไหร่) ลองแบกดูแล้วรู้สึกว่าชีวิตสบายขึ้นเยอะ ขนาดจอ 12″ ก็ไม่เล็กจนเกินไป ความละเอียดอยู่ที่ 1280×800 คีย์บอร์ดเกือบ full-size (ปุ่ม Shift ขวา กับปุ่มลูกศร ขนาดจะสั้นกว่าปกตินิดหน่อย) ใช้งานทั่วไปได้สบายๆ คะแนนทดสอบใน Vista Home Premium ได้ 3.8 — จริงๆ ทุกหัวข้อได้คะแนนเกิน 4 หมด แต่ติดตรง Gaming performance เนื่องจากการ์ดจอออนบอร์ด โดยรวมสรุปว่าถูกใจ

ชมเสร็จแล้ว ต่อไปเป็นรายการด่า…
<!–break–>
1. รู้สึกว่า HP (หรือ Compaq) มันตั้งชื่อรุ่นได้ไม่สื่อเอามากๆ ที่เซ็งสุดๆ คือตัวเลขรุ่นข้างหลัง (115TU) มันน่าจะบ่งบอกอะไรเกี่ยวกับตัวผลิตภัณฑ์ได้บ้าง เช่น เลขยิ่งมาก สเปกยิ่งหรูขึ้น อะไรทำนองนี้ จะได้เลือกง่ายๆ แต่เปล่าเลย เหมือนมันตั้งเป็น running number เฉยๆ ส่วนรายละเอียด ต้องไปอ่านดูเอาเองทีละรุ่น CQ20-2xx สเปกห่วยกว่า CQ20-115TU ส่วน CQ20-3xx สเปกดีกว่า CQ20-2xx แต่ก็ยังห่วยกว่ารุ่นที่ผมซื้อมาอยู่ดี
2. มันจะงกอะไรนักหนา แผ่นวินโดวส์แผ่นเดียวก็แถมมาไม่ได้ ลำบากคนซื้อต้องมานั่งทำแผ่น recovery เอง ซึ่งแทนที่จะได้แผ่นวินโดวส์เปล่าๆ ก็จะมีโปรแกรมขยะอื่นๆ ติดมาเพียบ
3. โปรแกรมทำแผ่น recovery มันก็ห่วย เสียแผ่น DVD ไป 5 แผ่น ยังทำไม่สำเร็จซักที ใส่แผ่น TDK ไป มันบอกว่า หาแผ่นคุณภาพดีกว่านี้มาใส่ได้มั้ย เลยประชดยัด Princo ให้ ปรากฏว่ามันเลิกบ่นทันที -_-a แต่จนแล้วจนรอดก็ทำไม่เสร็จ ไปค้างอยู่แผ่นที่สอง สุดท้ายขี้เกียจทำ ไม่เอาก็ได้วะแผ่น recovery ยังไงคงไม่ใช้ Vista อยู่แล้ว เลยจับฟอร์แมตซะ
4. จากนั้นนรกที่แท้จริงก็เริ่มขึ้น เริ่มจากเจอ BSOD ตอนบูตด้วยแผ่นวินโดวส์ XP อันนี้โอเค เพราะในแผ่นมันไม่มีไดรเวอร์ SATA เลยทำแ่ผ่นใหม่ด้วย nLite ใส่ไดรเวอร์ให้เรียบร้อย บูตผ่าน ลงได้ปกติ
5. เข้าไปในเว็บ HP ปรากฏว่ามีไดรเวอร์สำหรับ XP อยู่ 2-3 อัน แต่ของ Vista มีครบ เหมือนมันจะบังคับให้ใช้ Vista ให้ได้ แต่ก็พยายามหาไดรเวอร์ XP จนได้ครบ จริงๆ ส่วนใหญ่ก็มีให้โหลดจาก FTP ของ HP นั่นแหละ แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมมันทำลิงค์ไว้ในหน้าไดรเวอร์ไม่ได้ ต้องให้คนใช้มาหาเอาเองทีละตัว ซื้อโน๊ตบุ๊คมาใช้นะครับ ไม่ได้ซื้อมานั่งหาไดรเวอร์ สรุปว่าได้ไดรเวอร์ครบ โดยใช้เวลาเพียง 1 วันเต็มๆ สาดดดด
6. ขนาดระบบภายในบริษัทมันยังยุ่งเหยิงขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดว่า support จะเป็นยังไง ภาวนาขออย่าให้เสียก็แล้วกัน

สรุปอีกทีว่าที่ด่าข้างบนไม่ใช่เพราะโน๊ตบุ๊คมันไม่ดี แต่เพราะรู้สึกว่า HP ยังมีอะไรต้องปรับปรุงเพื่อลูกค้าอีกเยอะ และถ้าใครถามว่าซื้อโน๊ตบุ๊คยี่ห้ออะไรดี ผมก็จะยังคงแนะนำว่า Dell อย่างไม่ลังเล

Cats in the Cradle

เพลงเก่าของ Harry Chapin เกี่่ยวกับพ่อและลูกชาย … คนส่วนใหญ่จะคิดว่าเพลงนี้เป็นของ Cat Stevens แต่นั่่นเป็นเพราะเพลงที่เป็น Original จริงๆนั้นหาฟังยากมาก ก็เลยพาลคิดกันว่า Cat Stevens เป็นคนแต่งขึ้น และมันก็ตั้งแต่ปี 1974 .. นานแล้วน่ะ

สิ่งที่ทำให้เพลงนี้ดังคือเนื้อเพลงที่ลึกซึ้งและน่าเศร้า เนื้อเพลงเป็นการเล่าเรื่องราวผ่านสายตาของผู้เป็นพ่อ เริ่มจาก ..

My child arrived just the other day,
He came to the world in the usual way.
But there were planes to catch, and bills to pay.
He learned to walk while I was away.
And he was talking ‘fore I knew it, and as he grew,
He’d say, “I’m gonna be like you, dad.
You know I’m gonna be like you.”

สรุปได้ว่า ไม่มีเวลาดูแลลูกเลย เอาแต่ทำงาน จากนั้นท่อนที่สอง

My son turned ten just the other day.
He said, “Thanks for the ball, dad, come on let’s play.
Can you teach me to throw?” I said, “Not today,
I got a lot to do.” He said, “That’s ok.”
And he walked away, but his smile never dimmmed,
Said, “I’m gonna be like him, yeah.
You know I’m gonna be like him.”

ผ่านไปสิบปี ก็ยังเหมือนเดิม ผู้เป็นพ่อยังไม่มีเวลา..

ท่อนที่สามเป็นจุดผกผันของเรื่องราว
ลูกชายโตขึ้นจนเรียนมหาลัย.. ผู้เป็นพ่ออยากจะคุยกับลูกชาย แต่..

Well, he came from college just the other day,
So much like a man I just had to say,
“Son, I’m proud of you. Can you sit for a while?”
He shook his head, and he said with a smile,
“What I’d really like, dad, is to borrow the car keys.
See you later. Can I have them please?”

ลูกชายแค่อยากมาขอยืมรถ..
ท่อนที่สี่ เป็นท่อนที่ขมวดปม

I’ve long since retired and my son’s moved away.
I called him up just the other day.
I said, “I’d like to see you if you don’t mind.”
He said, “I’d love to, dad, if I could find the time.
You see, my new job’s a hassle, and the kid’s got the flu,
But it’s sure nice talking to you, dad.
It’s been sure nice talking to you.”

ลูกชายออกไปมีครอบครัวเป็นของตัวเอง ..
ผู้เป็นพ่ออยากจะคุยเลยโทรไปหา แต่ลูกชายก็ปกิเสธ … เนื่องจากมีเรื่องนู่นนี่ในชีวิตยุ่งอยู่

And as I hung up the phone, it occurred to me,
He’d grown up just like me.
My boy was just like me.

และแล้วสุดท้าย … ผู้เป็นพ่อก็รู้ว่าลูกชายนั้นโตขึ้นมาเหมือนตัวเองเลย .. น่าเศร้ายิ่งนัก

อีกจุดที่น่าประทับใจคือท่อนคอรัสของเพลง ที่สองท่อนแรกจะเป็นว่า

“When you coming home, dad?” “I don’t know when,
But we’ll get together then.
You know we’ll have a good time then.”

กับสามท่อนหลัง ที่เป็นว่า

“When you coming home, son?” “I don’t know when,
But we’ll get together then, dad.
You know we’ll have a good time then.”

สุดท้ายนี้.. รักครอบครัวกันให้มากๆนะครับ .. Family comes first :)

Time Paradox

ได้รับใบแจ้งหนี้จากอินเทอร์เน็ตของ TOT

R0017092

กำหนดชำระวันที่ 12 แต่เพิ่งส่งใบแจ้งหนี้มาให้เอาวันที่ 23!

จะให้ย้อนเวลากลับไปจ่ายเรอะ!

ที่น่าเกลียดกว่านั้นคือ ในใบแจ้งหนี้ ยังระบุว่า “จัดทำเมื่อวันที่ 18″ โทรไปถาม callcenter ได้คำตอบว่า เป็นความผิดพลาดในการจัดทำใบแจ้งหนี้ จริงๆ แล้วควรจะเป็นจัดทำเมื่อวันที่ 18 เดือนที่แล้ว

แต่ถ้าคิดตามหลักการของ Occam’s Razor แล้ว น่าจะได้ว่า ใบแจ้งหนี้อันนี้ ได้จัดทำขึ้นเมื่อวันที่ 18 เดือนนี้ (late ไปแล้ว) แล้วก็ถูกจัดส่ง จนมาถึงตู้จดหมายเอาเมื่อเวลาผ่านไปได้ 4-5 วัน ไม่ใช่ว่าจัดทำก่อนครบกำหนดชำระ แต่ดันใช้เวลาเดินทาง 1 เดือน จนกว่าจะมาถึง

บ่นไปก็ไม่ช่วยอะไร ในเมื่อย้อนเวลาไปจ่ายก่อนวันครบกำหนดไม่ได้ สุดท้ายยังไงก็ต้องถ่อไปจ่ายถึงศูนย์บริการ TOT (ที่หายากเสียเหลือเกิน) อยู่ดี

Making service survives reboot on Ubuntu

This might seems trivial to many people. However, I don’t really know how to have some of my SysV init scripts being executed every time a machine restart. For Fedora, this is very simple using chkconfig. However, I don’t know what is its equivalence on Ubuntu.

Googling around and I found that the command is actually update-rc.d. A default modus operandi is

update-rc.d foobar defaults

where foobar is my init script. This will place links to /etc/init.d/foobar on appropriate run levels.

Algorithm Design, first semester, 2009

Temporary Page

We are going to have slight change to the course. Stay tuned.

Let it go @ Parking Toys

ไม่ได้ฉลองซะนาน เลยชวนเพื่อนๆไปถล่ม Parking Toys สักหน่อย
สนุกสนานเต็มที่ เมากันได้ที่ ปล่อยความเครียดหมดถัง นานๆที ทำให้อายุยืนขึ้นนะเนี่ย

Fried Rice w/ Bacon + Mushroom

ข้าวผัดเบคอนกับเห็ด ตอนทำไม่ได้ถ่ายไว้ เพราะหิว รีบทำ แต่พอเสร็จแล้ว ก่อนจะเอาเข้าปาก เหลือบไปเห็นกล้อง ก็เอามาถ่ายไว้เสียหน่อย

อันนี้เป็นความพยายามครั้งที่ 3 ที่มั่วๆ ทำข้าวผัด และเป็นครั้งแรกที่ทำออกมาแล้วอยู่ในระดับ “กินได้อย่างไม่ต้องฝืนใจ”

R0017088

วิธีทำ - เอากระทะ ตั้งไฟ ใส่น้ำมัน เจียวกระเทียม (กระทะที่มีมันเล็กเกิน เลยใช้หม้อแทน) จากนั้นเอาเบคอนกับเห็ดออรินจิหั่นเป็นชิ้นๆ ใส่ลงไปผัดพอสุก (ในตู้เย็นมันเหลือสองอย่างนี้)

เอาเข้าใส่ลงไปผัดตาม ปรุงรสด้วย น้ำปลา ซอสถั่วเหลือง น้ำมันหอย (อันนี้มั่วมาก ไม่แน่ใจว่าปกติเค้าใส่อะไรกันบ้าง) ผัดให้เข้ากันซักพักแล้วเขี่ยให้ไปกองรวมกันข้างๆ

ตอกไข่ใส่ตรงที่แหวกเป็นช่องไว้ให้ เอาตะหลิวเขี่ยให้ไข่แดงแตก รอให้สุกเล็กน้อย แล้วผัดผสมกับข้าวสักพัก ก็เอาใส่จานกินได้

ไม่แน่ใจว่าข้าวผัดจริงๆ เค้าทำกันแบบนี้หรือเปล่า หรือว่ามีขั้นตอนอื่นอีก?

คุณซาบซึ้ง

คุณซาบซึ้ง

เข็มกลัดคุณซาบซึ้ง ซื้อในงานอภิปรายวิชาการเรื่อง “หลากมิติกฎหมายหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ” ที่ธรรมศาสตร์ ราคา 30 บาท

ใครพลาดงานนี้ มีให้ซาบซึ้งกันต่อที่งานสัปดาห์หนังสือ อาทิตย์หน้า บูธสำนักพิมพ์ฟ้าเดียวกัน

Baab Bird Bird

วันก่อนนั่งทำเงานเพลินๆ (จริงๆแล้วใช้คำว่า เครียดๆ น่าจะเหมือนกว่า) พี่หยีก็มาถามว่าในเพลงพี่เบิร์ดทั้งหมดชอบเพลงอะไร… กำ จะนึกออกมั้ยเนี่ย… เลยถือโอกาสอู้งานไปสิบวิ แล้วก็ได้มาสามเพลง… ว่าแล้วก็เอามาแปะลง blog ดีก่า… (จะได้ไม่ต้องเสียอีกสิบวิคิดทีหลัง ฮาฮา)
  1. ถ้าหากว่าเธอคือฟ้า ฉันคือทะเล จะเปรียบทะเลดังความมั่งคง… แต่ที่ชอบนะ ไม่ใช่ original นะ ชอบที่เอามาร้องใหม่กับมาช่าในอัลบั้มขนนกกับดอกไม้
  2. แต่พอ เธอห่างหายไป คิดจะลืม ยังไม่ได้เลย ทำไมต้องเธอ ไม่เข้าใจ… phase "ยังไม่ได้เลย.." ไม่มีใครร้องได้แบบพี่เบิร์ดอีกแล้นนน
  3. ไม่อยากให้รู้ให้จำ ไม่อยากทำให้รำคาญ เพียงแต่คืนนั้น ทุกอย่างบอกฉัน ว่าต้องพูดความจริง… เคยแปะแล้วนิเพลงนี้ คู่กับ something stupid โย่ะ
จริงๆก็ชอบอีกหลายเพลงนะ แต่สิบวิคิดออกแต่นี้แหล่ะ อิอิ
ป.ล. ดีนะ ที่พี่เค้าไม่ถามเพลงไมโครหรือนูโว อันนั้นคงต้องไปเปิดดูอัลบั้มดูชื่อเพลงก่อง เอิ๊กๆ

Baab Bird Bird

วันก่อนนั่งทำเงานเพลินๆ (จริงๆแล้วใช้คำว่า เครียดๆ น่าจะเหมือนกว่า) พี่หยีก็มาถามว่าในเพลงพี่เบิร์ดทั้งหมดชอบเพลงอะไร… กำ จะนึกออกมั้ยเนี่ย… เลยถือโอกาสอู้งานไปสิบวิ แล้วก็ได้มาสามเพลง… ว่าแล้วก็เอามาแปะลง blog ดีก่า… (จะได้ไม่ต้องเสียอีกสิบวิคิดทีหลัง ฮาฮา)
  1. ถ้าหากว่าเธอคือฟ้า ฉันคือทะเล จะเปรียบทะเลดังความมั่งคง… แต่ที่ชอบนะ ไม่ใช่ original นะ ชอบที่เอามาร้องใหม่กับมาช่าในอัลบั้มขนนกกับดอกไม้
  2. แต่พอ เธอห่างหายไป คิดจะลืม ยังไม่ได้เลย ทำไมต้องเธอ ไม่เข้าใจ… phase "ยังไม่ได้เลย.." ไม่มีใครร้องได้แบบพี่เบิร์ดอีกแล้นนน
  3. ไม่อยากให้รู้ให้จำ ไม่อยากทำให้รำคาญ เพียงแต่คืนนั้น ทุกอย่างบอกฉัน ว่าต้องพูดความจริง… เคยแปะแล้วนิเพลงนี้ คู่กับ something stupid โย่ะ
จริงๆก็ชอบอีกหลายเพลงนะ แต่สิบวิคิดออกแต่นี้แหล่ะ อิอิ
ป.ล. ดีนะ ที่พี่เค้าไม่ถามเพลงไมโครหรือนูโว อันนั้นคงต้องไปเปิดดูอัลบั้มดูชื่อเพลงก่อง เอิ๊กๆ

จบแล้ว DQ3





อยุธยา 21 มีนา 09


Drupal t-shirt

ได้มาตั้งแต่ต้นเดือน วันนี้เพิ่งมีโอกาสใส่ อันนี้ด้านหน้า

Drupal t-shirt - Front

แน่นอนว่าด้านหลังต้องเป็นลายนี้เท่านั้น

Drupal t-shirt - Back

ตัวนี้สั่งทำที่ do-idea คุณภาพการพรินท์จัดอยู่ในขั้นดีมากเมื่อเทียบกับร้านอื่นที่เคยสั่ง (สั่งคราวหน้าจะได้ลดราคามั้ยหว่า หุหุ :P)

รู้อะไรให้กระจ่างแต่อย่างเดียว ขอให้เชี่ยวชาญเถิดจะเกิดผล

ชอบแข่งแฟนพันธ์แท้ปีนี้จัง.. เชียร์พระเหรียญกับหอย… สุดยอดดดดดดดด…!!!!
ที่ตามเพราะว่าดูตั้งแต่คัดห้าคนสุดท้าย แฟนพระเหรียญดูแล้วก็รู้ว่าเค้ายอมให้คนที่เล่นท่องเที่ยวเข้ารอบ มีการบอกแฟนยอดรักด้วยนะ ว่าผมรู้ว่าคุณทำได้.. แต่ขอ 75 ดั้ยมั้ย… อิอิ ขำดี…
 

รู้อะไรให้กระจ่างแต่อย่างเดียว ขอให้เชี่ยวชาญเถิดจะเกิดผล

ชอบแข่งแฟนพันธ์แท้ปีนี้จัง.. เชียร์พระเหรียญกับหอย… สุดยอดดดดดดดด…!!!!
ที่ตามเพราะว่าดูตั้งแต่คัดห้าคนสุดท้าย แฟนพระเหรียญดูแล้วก็รู้ว่าเค้ายอมให้คนที่เล่นท่องเที่ยวเข้ารอบ มีการบอกแฟนยอดรักด้วยนะ ว่าผมรู้ว่าคุณทำได้.. แต่ขอ 75 ดั้ยมั้ย… อิอิ ขำดี…
 

Noisy Workplace

ทำไมมันเอะอะโวยวายแบบนี้นะ พูดด้วยเสียงปกติกันไม่เป็นเหรอ จะขึ้นเสียงให้หนวกหูคนนั่งทำงานอย่างสงบไปทำไมนะ… เซ็งจริงๆ ที่ทำงานกลายเป็นห้องประชุมย่อมๆของใครก็ไม่รู้ แถมพูดกันเบาๆไม่เป็นด้วยนะ ทั้งบ่ายเลย… แค่งานตัวเองก็ปวดหัวจะแย่ละ ยังต้องมาฟังคนโวยวายอยู่ข้างๆ เรื่องก็ไม่ใช่เรื่อง @#$%^&*()
 

Noisy Workplace

ทำไมมันเอะอะโวยวายแบบนี้นะ พูดด้วยเสียงปกติกันไม่เป็นเหรอ จะขึ้นเสียงให้หนวกหูคนนั่งทำงานอย่างสงบไปทำไมนะ… เซ็งจริงๆ ที่ทำงานกลายเป็นห้องประชุมย่อมๆของใครก็ไม่รู้ แถมพูดกันเบาๆไม่เป็นด้วยนะ ทั้งบ่ายเลย… แค่งานตัวเองก็ปวดหัวจะแย่ละ ยังต้องมาฟังคนโวยวายอยู่ข้างๆ เรื่องก็ไม่ใช่เรื่อง @#$%^&*()
 

Dragon Quest III Reprise

เนื่องจากอาทิตย์ที่ผ่านมาเกิดป่วยกระทันหัน ทำให้ไม่สามารถถือปืนออกไล่ยิงโจรถ่อยช่วยโลกได้ เลยต้องผันชีวิตมาเล่นเกมง่ายๆก่อน ก็เริ่มจาก DQ III Reprise เลย เป็นเกม DQ3 ที่ทำใหม่บนเครื่อง SNES (Super Nintendo) ปรับปรุงจากภาค Original บนเครื่อง NES (Nintendo) นั่นเอง

ตอนนี้เล่นไปได้ครึ่งเรื่องละ เหลืออีกครึ่งเรื่องก็จบ … หุหุ

How I use del.icio.us

ลองเล่น Wordle ดู ให้มันเอา tag ของ del.icio.us ที่ใช้อยู่มาสร้างเป็นตัวหนังสือสวยๆ ออกมาได้ประมาณนี้

My del.icio.us tags

ทำไมมันมีแต่เรื่องคอม?

ด้วยเรื่องของการให้กำลังใจตัวเอง

เฮ้อออออออออออออออออออออออออออออออออ……
ขอถอนหายใจยาวๆซักเฮือก….. สู้ต๊ายยยยยย…..
 
my existence does not mean a thing… with or without me, time continues…
que sera sera, whatever will be will be…
 
no need to hold a heavy thing.. that you know it’s too heavy
just pretend to accidentially drop it onto another one’s foot,
he/she will manage it for us… erk erk erk ^___^

ด้วยเรื่องของการให้กำลังใจตัวเอง

เฮ้อออออออออออออออออออออออออออออออออ……
ขอถอนหายใจยาวๆซักเฮือก….. สู้ต๊ายยยยยย…..
 
my existence does not mean a thing… with or without me, time continues…
que sera sera, whatever will be will be…
 
no need to hold a heavy thing.. that you know it’s too heavy
just pretend to accidentially drop it onto another one’s foot,
he/she will manage it for us… erk erk erk ^___^

My Tweets in Wordle

My tweets in Wordle

Pork Hot Pan… another way to increase yr FAT

Pork Hot Pan = หมูกระทะร้อน (ตรงตัวไปมะ)
 
อยู่มาเกือบสามเดือนแล้น ในที่สุดก็ได้ไปกินบุฟเฟ่ห์น้องหมูอู๊ดๆซักที… ว่าแต่ อิ่ม อ้วน หัวเหม็น มักๆ…
แปรงฟันไปสองรอบ ยังรู้สึกว่ากลิ่นกระเทียมยังติดปากอยู่เลย… แล้วเมื่อไหร่จะผอม (ฟ่ะ)
 

Pork Hot Pan… another way to increase yr FAT

Pork Hot Pan = หมูกระทะร้อน (ตรงตัวไปมะ)
 
อยู่มาเกือบสามเดือนแล้น ในที่สุดก็ได้ไปกินบุฟเฟ่ห์น้องหมูอู๊ดๆซักที… ว่าแต่ อิ่ม อ้วน หัวเหม็น มักๆ…
แปรงฟันไปสองรอบ ยังรู้สึกว่ากลิ่นกระเทียมยังติดปากอยู่เลย… แล้วเมื่อไหร่จะผอม (ฟ่ะ)
 

Penne w/ Campbell’s Cream of Mushroom

ช่วงนี้ปัญหาชีวิตรุมเร้า จนไม่ค่อยจะได้มีเวลาอัพเดต blog สักเท่าไหร่ นับไปนับมาก็เดือนหนึ่งพอดี เป็นช่วงตกต่ำ มีแต่เรื่องเซ็ง จนกระทั่งเมื่อวานซืน ถึงเพิ่งมีเรื่องดีเข้ามาทำให้สบายใจขึ้นบ้าง ค่อยมีกะจิตกะใจเขียน blog หน่อย

วันนี้ก็ยังคงอัพเดตเรื่องเมนูอาหารเหมือนเดิม เป็นเมนูทำได้ง่ายๆ ไม่นานก็เสร็จ

อุปกรณ์ที่ต้องใช้ก็มี เพนเน่, ซุปครีมกระป๋องยี่ห้อ Campbell’s, มอสซาเรลลาชีส, เบคอน

เริ่มด้วยการต้มเพนเน่ในน้ำเดือด 10 นาที

R0017068
เสร็จแล้วพักไว้ก่อน

ซุปครีมเห็ด ตอนซื้อเลือกดีๆ เพราะมันจะมี Cream of Mushroom กับ Mushroom Potato ให้เลือกแบบแรก

R0017069
ซุปครีมเห็ด Cream of Mushroom

คลุกเคล้าให้เข้ากัน

R0017070
ให้ครีมมันแทรกเข้าไปในรูเพนเน่ด้วย

มอสซาเรลลาชีส

R0017067
จะซื้อแบบหั่นเป็นชิ้นแล้ว หรือแบบก้อนมาหั่นเองก็ตามสะดวก

ใส่เบคอน หั่นเป็นชิ้นๆ ลงไปคลุกให้เข้ากัน แล้วโรยหน้าด้วยมอสซาเรลลาชีส

R0017073
ถ้าชอบเค็มอาจจะใส่เกลือเล็กน้อย

เอาเข้าไมโครเวฟ อบจนกระทั่งชีสละลาย (ที่ทำนี่ใช้โหมดย่างของเตาไมโครเวฟ ถ้าเวฟเฉยๆ ก็น่าจะได้ผลไม่ต่างกันมั้ง)

R0017074
หน้าตาออกมาประมาณนี้

กินขณะยังร้อนๆ อยู่ จะอร่อยที่สุด

R0017076
มีเครื่องดื่มด้วยจะเยี่ยมมาก

เพนเน่ กับซุป 1 กระป๋อง กินได้ประมาณ 1-2 คน

Watchmen

The Comedian's smiley badge
source: flickr

ไปดูมาเมื่อวันอังคารที่แล้ว ก่อนดูกะว่าเป็นหนังแอกชันฮีโร่บู๊แหลกแนวๆ 300 (เพราะเห็นโฆษณาว่าผู้กำกับคนเดียวกัน) ปรากฏว่าผิดคาด เพราะหนังมันออกแนวแอกชันดรามา และ dark พอสมควร แต่ก็โอเค ถือว่าแปลกไปอีกแบบ
<!–break–>
เนื้อเรื่องโดยรวมยืดไปนิด ช่วงต้นจนถึงกลางเรื่องจะหลับซะให้ได้ แต่หลังจากนั้นก็ดำเนินเรื่องไปได้ดี จนสามารถชดเชยความเฉื่อยในช่วงแรกๆ ได้ ฉากแอกชันถึงจะน้อยไปหน่อยแต่ให้คะแนนเต็มสิบแบบไม่ลังเล สมกับเป็นผู้กำกับ 300 จริงๆ เพลงประกอบก็ทำได้ดี ได้บรรยากาศย้อนยุคแบบสุดๆ

  • Rorschach เท่โคตรๆ ยกให้เป็นพระเอกไปเลย หน้ากากเจ๋งดี
  • The Comedian จริงๆ มาดูเพราะชอบใจตัวนี้ในโปสเตอร์ เสียดายไม่ค่อยเด่นเท่าไร
  • Silk Spectre II ชอบฉากบน Archie ที่สุดแล้ว หุหุ
  • Nite Owl II หล่อเฉพาะตอนสวมหน้ากาก
  • Ozymandias ตัวนี้ออกมาหล่ออย่างเดียว
  • Dr. Manhattan InW เหนือมนุษย์ เหมือนจะเป็นคนเดียวที่เป็นซุปเปอร์ฮีโร่จริงๆ

สรุปโดยรวมคือไม่ผิดหวัง เป็นหนังที่คุ้มแก่การเสียตังค์ไปดูในโรงอย่างยิ่ง แต่้ต้องเตือนก่อนว่ามีฉากโหดๆ เยอะอยู่เหมือนกัน เพราะไม่ใช่หนังแนวซุปเปอร์ฮีโร่ขวัญใจเด็กๆ อะไรทำนองนั้น

ปล. ตอนนั่งดูช่วงอธิบายที่มาของ Dr. Manhattan อยู่ดีๆ ก็นึกไปถึง Sylar ซะงั้น -_-a

Inf08 Theme Project on Drupal.org

ธีม Inf08 เป็นธีมที่สองที่ส่งเข้า Drupal.org ต่อจาก Plainscape คราวนี้ในส่วนของการพอร์ตธีมค่อนข้างเร็ว แต่มาติดเรื่องลิขสิทธิ์อยู่หลายวัน เนื่องจากตัว CSS template ต้นฉบับมีลิขสิทธิ์แบบ CCPL แต่ธีมที่จะส่งขึ้น Drupal.org ต้องมีลิขสิทธิ์แบบ GPL เท่านั้น

หลังจากอ่านความเห็นจากหลายๆ คนใน drupal.in.th และเมล์ไปถามคนออกแบบ template แล้ว ก็ได้ไฟเขียวให้สามารถกำหนด license ของธีมเป็น GPL ได้ โดยผมได้ใส่เครดิตเป็นไฟล์เพิ่มเติมไว้ใน package ของธีม ตามที่ @sugree แนะนำมา สรุปว่าได้ความรู้เรื่องลิขสิทธิ์เพิ่มเติมมาอีกหน่อย

สำหรับ Inf08 theme นี้ จะมีฟีเจอร์ส่วนใหญ่คล้ายๆ กับของ Plainscape จะมีแปลกกว่านิดหน่อยคือแยกการแสดงผลของ Category กับ Tag โดยถ้าตั้งชื่อ vocabulary ว่า Category สามารถเลือก vocabulary ที่จะใช้เป็น Category โดยธีมจะแสดงรายชื่อ terms ไว้ใน submitted information ของ node แต่ถ้าเป็น terms จาก vocabulary อื่น มันจะแสดงไว้ที่ท้าย node (ดูตัวอย่างได้จาก live demo)

ยังมีฟีเจอร์ที่อยากปรับปรุง / เพิ่มเติมอีกนิดหน่อยก่อนจะออกเป็นเวอร์ชัน 1.0 แต่ตอนนี้ก็สามารถโหลดมาทดลองใช้งานได้แล้วครับ :)

Bring Me Back To Life

ในที่สุด… เมื่อวานนอนไปตอนเที่ยงคืน.. วันนี้ก็ตื่น 11 โมง… เริ่มต้นด้วยพิซซ่าขอบชีส…
แล้วมันจะเป็นวันสดใสอีกวัน (แม้ว่าได้ยินว่าตอนเช้าจะฝนตกหนักก็ตาม)
 
(ออกไปหาเรื่องเสียตังค์… แล้วฉันจะกลับมา…)
 
กลับมาแล้ว.. เพิ่งถึงเลยนะเนี่ย… เริ่มต้นด้วยการขึ้นรถเมล์ไป platinum mall (save ตังค์ไว้ shopนะ..) ไปแบบชิวๆ ไม่มีเป้าหมายในชีวิต เดินไปเรื่อยๆ ผ่านชั้นหนึ่ง ชั้นสอง ก็ยังไม่ได้ของ (เอ๊ะยังไงนะชั้น) จริงๆมีเดินเข้าไปร้านนึงนะ เกือบซื้อละ แต่ชั้นจะซื้อ size m อ่ะ คนขายบอกว่า น่าจะ L นะค่ะ m จะฟิตนิดนึง.. เคืองงง เลยไม่ซื้อเลย ชิชะ ชั้นไม่ได้ตัวใหญ่ขนาดนั้นนะ งอน… สรุปแล้วเสื้อนะไม่ค่อยได้หรอก ได้มาสามตัวเอง… แต่ไปเหมาร้านเครื่องประดับชั้นห้ามามากกว่า เอิ๊กๆ ดูอะไรๆก็ถูกไปหมด แต่กลับมาบ้านซื้อๆรวมๆกันมาก็โอ้… … คราวหน้ามาเดินอีกดีกว่า มันส์กว่าสยามเยอะเลย (ช่วงนี้สยามไม่ค่อยมีคนเลยละ ไม่รู้เป็นไร ไม่ค่อยหนุกแล้น)… เริ่มเดินตั้งแต่บ่ายสองนิดๆ รู้ตัวอีกทีก็หกโมงเย็น โย่ะ..  หิวแล้วละ หาไรกินดีกว่า ก็เลยเดินไป central world ต่อ… เจอเพื่อนมากมาย โดยไม่ได้ตั้งใจ… กินมื้อที่สองอิ่มมากกกกก ตอนกินไม่รู้สึก ตอนออกจากร้านปุ๊ปจาเป็นลม ทำไมมันอิ่มแบบนี้เนี่ย ตอนเช้าก็อ้วนไปทีแล้ว กลับมาบ้านยังอิ่มอยู่เลย ขึ้นอืดแน่ๆวันนี้…  วันนี้อากาศดีค่ะ เย็นๆสบายๆ สบายใจจัง…. ว่าแล้วก็ไปดู the star ต่อดีก่า
 

Bring Me Back To Life

ในที่สุด… เมื่อวานนอนไปตอนเที่ยงคืน.. วันนี้ก็ตื่น 11 โมง… เริ่มต้นด้วยพิซซ่าขอบชีส…
แล้วมันจะเป็นวันสดใสอีกวัน (แม้ว่าได้ยินว่าตอนเช้าจะฝนตกหนักก็ตาม)
 
(ออกไปหาเรื่องเสียตังค์… แล้วฉันจะกลับมา…)
 
กลับมาแล้ว.. เพิ่งถึงเลยนะเนี่ย… เริ่มต้นด้วยการขึ้นรถเมล์ไป platinum mall (save ตังค์ไว้ shopนะ..) ไปแบบชิวๆ ไม่มีเป้าหมายในชีวิต เดินไปเรื่อยๆ ผ่านชั้นหนึ่ง ชั้นสอง ก็ยังไม่ได้ของ (เอ๊ะยังไงนะชั้น) จริงๆมีเดินเข้าไปร้านนึงนะ เกือบซื้อละ แต่ชั้นจะซื้อ size m อ่ะ คนขายบอกว่า น่าจะ L นะค่ะ m จะฟิตนิดนึง.. เคืองงง เลยไม่ซื้อเลย ชิชะ ชั้นไม่ได้ตัวใหญ่ขนาดนั้นนะ งอน… สรุปแล้วเสื้อนะไม่ค่อยได้หรอก ได้มาสามตัวเอง… แต่ไปเหมาร้านเครื่องประดับชั้นห้ามามากกว่า เอิ๊กๆ ดูอะไรๆก็ถูกไปหมด แต่กลับมาบ้านซื้อๆรวมๆกันมาก็โอ้… … คราวหน้ามาเดินอีกดีกว่า มันส์กว่าสยามเยอะเลย (ช่วงนี้สยามไม่ค่อยมีคนเลยละ ไม่รู้เป็นไร ไม่ค่อยหนุกแล้น)… เริ่มเดินตั้งแต่บ่ายสองนิดๆ รู้ตัวอีกทีก็หกโมงเย็น โย่ะ..  หิวแล้วละ หาไรกินดีกว่า ก็เลยเดินไป central world ต่อ… เจอเพื่อนมากมาย โดยไม่ได้ตั้งใจ… กินมื้อที่สองอิ่มมากกกกก ตอนกินไม่รู้สึก ตอนออกจากร้านปุ๊ปจาเป็นลม ทำไมมันอิ่มแบบนี้เนี่ย ตอนเช้าก็อ้วนไปทีแล้ว กลับมาบ้านยังอิ่มอยู่เลย ขึ้นอืดแน่ๆวันนี้…  วันนี้อากาศดีค่ะ เย็นๆสบายๆ สบายใจจัง…. ว่าแล้วก็ไปดู the star ต่อดีก่า
 

« Previous Entries